Beşiktaş maça iyi başlayamadı. Kötü oyunun yanına bir isteksiz futbol eklenince ilk yarıda sahanın hâkimi Trabzonspor gibi gözüktü. Çok net pozisyonları olmasa da ilk yarıda üstün gözüken taraf olan Trabzonspor ciddi bir bireysel hata sonucu yediği golle devreyi geride kapattı.

İkinci yarının başında Trabzonspor aradığı golü buldu ve Beşiktaş’lı oyuncularda bir nebze de olsa bir silkelenme oldu ve biraz biraz top oynamaya başladılar. Sakın yanlış anlaşılmasın bu isteksiz oyunlarından dolayı, ciddi anlamda eksik olan bu kadroyu eleştirmiyorum. Futbolda arada bu tip zamanlar olur, bir takım her zaman çok istekli ve arzulu olamayabilir. Eğer bu geceki gibi kontrol rakipte gözükürken, oyunun gizli kontrolünü elinizde tutabiliyorsanız, uzun vadede yolunuz açık demektir.

Aslında bu maç için söylenilecek fazla bir şey yok. Kayseri maçına benzer bir maçtı, yani ortada idi, ikinci golü bulan takım maçı alacaktı. Bu Trabzonspor’da olabilirdi ama Beşiktaş oldu. Hatta belki Beşiktaş Kayseri deplasmanında daha çok hak etmişti bu galibiyeti ama aranan puanlar bu maçta bulundu.

Bu gece önemli olan maçın son 10 dakikasıdır. Beşiktaş, daha doğrusu son senelerde bizim önümüze konan Beşiktaş Trabzonspor deplasmanında son dakikalara 1-1 girerse, geriye yaslanır, maçı bu şekilde bitirmeye çalışırdı. Fakat bu gece, eskiye kıyasla Beşiktaş çok değişik bir şey yaptı. Takım halinde ileri çıktı, golü kovaladı, galibiyeti aradı. Puana daha çok ihtiyacı olan takım Trabzonspor ise beraberliğe razı bir görüntü çizdi. Beşiktaş belki bir kaza gölü yiyip maçı kaybedebilirdi ama artık Beşiktaş’lı oyuncular büyük takım olduklarını ve her maçın mutlak favorisi olduklarının farkındalar. İyi günlerinde de olsalar, kötü günlerinde de olsalar, maçın her saniyesinde büyük takım gibi düşünmeye başladılar. Başarının anahtarı da burada gizli zaten…