Bilgili şampiyonluktan çok bu sözün peşine takıldı. Borçlar açılmıştı ama abartılacak kadar değildi. İspat yarışına başladı. Geri adım attı, elindeki değerli futbolcularını sattı. Az parayla çok işler yapmaya adım attı... Dediki kendi kendine, ‘2002 mart kongresinde çıkayım. Başarı birden bire gelmez sabır ister. Kulübü 16 milyon dolar borçla aldım, 18 milyon dolar borçla bırakıyorum. Aynı zamada genç, hazır ve kurulumş bir takım devrediyorum.’ İşte bu yılkı transfer politikasının altında bu var. Bütçe buna göre ayarlandı.

Ne olacak Beşiktaş'ın hali? Herkes soruyor bu soruyu.. Bu hikaye burada bitmez. Daum ne kadar ortaya çıkıp ‘Biz şampiyon olacağız’ diyemese de. Bu yarış nefes ister sonuna kadar da devam eder. Ancak Daum’un güvendiği takım ruhu, arkadaşlık ortamının mayası tutmazsa ne olacak? Bu kadar inanan, birçok şey bekleyen insanın hayalleri ne olacak? 1.5 yıl önce verilen sözler ne olacak?’ Bunların cevabı yok? Ama Beşiktaşlı’nın istediği takım bu değildi. Değildi ve İstanbulspor maçında daha ligin 5. haftasında taraftar kulak çekti... Hem de bel altından vurarak.

Bir yıl önce ‘Büyük başkan el salla’ dediği övgü tezahuratlarının alaya alarak... Bu hareket kötü. Taraftarın tribünde birbirine girmesi, Beşiktaşlı’nın Beşiktaşlı’ya düşmesi ise facia... Her sene değiştirilen bir takımdan, Beşiktaş’tan iyi futbol ve şampiyonluğu biranda beklemenin yanlışlığı kadar, bir çırpıda idam sephasına götürmekte büyük hata... En ilginci de sabır, anlayış, huzur ve dayanışma dediklerinde akla Beşiktaş gelirdi. İstanbul maçı gösterdi ki Beşiktaş bu kavramlarının tersiyle anılmaya gebe.. Tabiki bir an önce birileri kendine çekin düzen vermezze. Ortaya çıkıp olaylara set çekmesse...

Kongreye 6 ay kalmış ‘yönetim istifa’ etse ne yazar. Geleceklerin elinde sihirli değnek yok ki bir çırpıda işler yoluna girsin... Çözüm bana görü açık. Başarının anahtarı tarih kitaplarında yazılı. Hem de yakın tarihte...Bir göz atmak yeterli.. Her şey de sabır, sabır, sabır... Beşiktaş’ın hikayesi roman gibi. Kısacık sürmez. Bu işlerden hemencecik el etek çekmez.  Bu hayatta herşey vardır. Bir bakarsın Daum valizini toplamış gider. Biri gelir biri gider. Bir bakarsın bu takım şampiyonluğa gider. Bu hayatta devam eder... Geride üç şeye yazık olur.. Birincisi zamana... İkincisi büyütülen umutlara... Üçüncüsü emeğe...