1-) Herkesin, en başta Tigana’nın iddia ettiği gibi Rico ve Delgado beraber oynayınca Beşiktaş’ın orta sahasında bir çöküntü olmuyor. Bunun en güzel ispatını ise, ligin en saldırgan futbolunu oynayan Vestel Manisaspor ve diri bir takım olan Antep deplasmanında, rakiplerinden üç maçta sadece bir gol yiyerek ve daha da önemlisi rakiplere ciddi pozisyonlar vermeyerek gösterdi Beşiktaş’lı oyuncular.

2-) Beşiktaş’ın en iyi senelerinde bile zorlandığı Antep deplasmanında, bırakılan bu iki puan kötü günlerin geri geldiğinin bir habercisi değil. Her takımın ve her oyuncunun, iyi ve kötü günü olur. Bugün Beşiktaş’da iyi gününde olmayan bir Rico vardı, iyi niyetliydi ama belki de Delgado’nun istekli ve dominant oyunundan ötürü maçın başında topla fazla buluşamadı ve yavaş yavaş oyundan düştü. Tigana’nın iyi oynayan Delgado’yu oyundan alıp, gününde olmayan Rico’yu oyunda tutması ise, da bu takımın liderinin Rico olduğunu ifade eden bir mesaj.

3-) Bugün Beşiktaş’daki en büyük sorun kanatlar olarak göze çarptı. İbrahim Üzülmez’e diyecek bir şeyimiz yok, ilerleyen yaşına rağmen, bitmek tükenmek bilmeyen enerjisi bir yana, en zayıf olduğu yönlerini(orta yapmak) geliştirmek için, genç bir oyuncu gibi ekstra idmanlar yaptığını da düşünürsek, yerine çok daha iyi gerçek bir kanat oyuncusu alınana dek kaptana kimse bir şey söyleyemez. Diğer bir ilginç olayda sağ kanatta yaşanıyor, ikinci kaptan Toraman’da inanılmaz bir enerji ile ileri geri sürekli çalışıyor, fakat sağdan yaptığı bindirmelerin kaçınılmaz sonucu orta yapmak olunca, Toraman orda tıkanıyor. Bir stoper olarak elinden geldiğinin fazlasını bizlere vermeye çalışsa da, bir kanat oyuncusu olmadığı için hücuma katkısı negatif yönde oluyor. İşte burada konu yine dönüp dolaşıp Tigana’nın son “inat” kalesine geliyor: Baki Mercimek. Baki’yi Gökhan’nın yanında oynatmak adına, sağ kanada çekilen Toraman her geçen gün eriyor, aynı zamanda bence şuan Türkiye’nin en etkili kanat oyuncularından sayılabilecek durumda olan Tandoğan ise kulübede çürüyor. Eminim Tigana bu inadın da vazgeçer ama ne zaman onu bilmiyoruz.

4-) Son iki maçta hücum gücünü övdüğümüz Beşiktaş, aslında bu zorlu deplasmanda girilebilecek maksimum sayıda pozisyona girdi. Biraz şans, biraz da Hasagiç faktörleri yüzünden, normalde gol olması gereken pozisyonlar bir türlü ağlarla buluşmadı, böyle olunca da Beşiktaş, Antep deplasmanında bir puan ile yetinmek zorunda kaldı.

5-) Aslında maçın özeti dün kalecilerde idi, maçın sonları doğru bir tarafta zaman geçiren bir Antep kalecisi, bir tarafta elindeki topu en hızlı şekilde oyuna sokmaya çalışan Runje. Sakın bana bunun bir büyük takım için normal olduğunu söyleyemeyin, size hemen ilk yarıda Beşiktaş’ın puan kaybettiği maçların tüm kasetlerini gösteririm. Demek istediğim şu ki, Beşiktaş’lı oyuncu artık kendine güveniyor ve Beşiktaş gibi sahada durabiliyor. Puanlar kaybedilir ya da kazanılır ama tüm Beşiktaş'lıların ortak isteği buydu zaten, sahadaki gerçek Beşiktaş ruhu. Bahsettiğimiz 'ruh' tam anlamıyla sahada olmasa da sonunda doğru yola girildi. Beşiktaş taraftarı  sezonun ilk yarısındaki takıma değil ama bu takıma haftalarca kredi verir çünkü genç ve dinamik bu ekibin bu sistemle önü açık.