Gökhan Keskin kimdir?
1 Şubat 1966, İstanbul doğumluyum. 1976’da Beşiktaş minik takımına seçildim. 1983’te profesyonel oldum, 1996’ya kadar oynadım. Sonra da İstanbulspor’da 5 yıl görev yaptım. Son 2 sene yardımcı antrenör olarak çalıştım. Ayrıca altyapıda oynarken Beşiktaş’a bağlı olan yıldız amatör takımında da 2 yıl forma giymiştim.

Kaç şampiyonluk gördün?
Beşiktaş A takımında 5 şampiyonluk yaşadım ve sayısını hatırlayamadığım kadar kupa kazandık.

Bir de şampiyonluk golün var.
Evet... 1985-86 sezonu ve ligin son maçı... Golü ben attım ve Trabzonspor’u 1-0 yenerek şampiyon olduk. O anı asla unutamam.

Son kez İnönü’ye çıkacaksın. Neler hissediyorsun?
İnanılmaz heyecanlıyım. 8 yıl aradan sonra Beşiktaş forması giyip o büyük taraftarın huzuruna çıkacağım. Bu şerefi bana layık gören herkese sonsuz teşekkür ederim.

Unutamadığın başka anıların da vardır herhalde.
O kadar çok ki... Acısı - tatlısıyla onlarca anım var. Trabzon’a attığım gol, sonrasında 4 şampiyonluk, Cumhurbaşkanlığı ve Türkiye Kupaları. Bir de Athletic Bilbao maçı. Gerçi 4-1 yenildik, ama genç takımdan yeni çıkmama rağmen golü ben atmıştım. Gelelim hüzün dolu anılara... Avrupa’da şanssızlık yakamızı hiç bırakmıyordu. Bir de Denizli maçı var. 1-0 öndeyken, Erol’un 87’de attığı frikik golü ile maçı 1-1 bitirip şampiyonluğu kaçırmıştık.

Beşiktaş’taki ilk maçını hatırlıyor musun?
Unutur muyum... Ligin ikinci yarısındaki Boluspor maçıydı. Cezalılar çok olduğu için şans bulmuştum. Sağ kanatta oynamıştım.

Seni libero olarak hatırlıyor herkes...
Altyapıda stoper oynuyordum. A takımda sağ kanat ve orta sahada şans verdiler. Samet ağabey futbolu bırakınca hocaya söyledim, liberoda denedi ve orada kaldım.

‘Efsane’ denilen kadroda sen de vardın. Gerçekten ‘Efsane’ miydiniz?
Bence efsaneydi. 100 yıllık mazisi bulunan Beşiktaş’ta hep o takım anlatılıyor. Jübilem öncesi de gösteri maçı yapacaklar. O kadronun seyri bile keyif verici.

Ancak dışarıda başarılı olamadınız.
O dönem yabancıların hiç katkısı yoktu takıma. İsimleri bile sayılmıyordu. İyi tercihler olsaydı, Avrupa’da Türkiye’deki başarıyı tekrarlardık.

Çok az gol yemeniz, sadece savunmanın başarısı mıydı?
Bu sadece kaleci ya da defansa ait bir başarı değildi. Çok koşan orta sahamız ve sürekli pres yapan forvetimiz vardı. Makina intizamında işliyorduk.

Neden erken ve sessiz sedasız ayrıldın Beşiktaş’tan?
Şartlar öyle gerektirdi. O an bir ortam oluştu ve ayrılmam gerektiğine karar verdim. Kalsaydım; kendime, kulübüme ve camiaya zarar gelecekti. Bunu istemedim, ama benim Beşiktaşlı kimliğim hiçbir zaman silinmedi.

İstanbulspor formasıyla Beşiktaş’a karşı oynarken neler hissettin?
Heyecan vardı elbette. Maç öncesi taraftarın ilgisi de inanılmaz güzeldi. Bu duygular ifade edilmez, yaşanır.

Efsane kadronun tamamı şu anda antrenör. Senin planın ne?
İşte o kadronun efsane olmasının bir kanıtı daha... Ben de teknik direktörlük kursuna gideceğim. Hedefim tıpkı diğerleri gibi; ya milli takım ya da Beşiktaş...

Geçen yıl altyapı için ismin geçti. Neden olmadı?
İsmim geçti, konuşmalar oldu, ancak net bir teklif gelmedi. Açıkçası pek samimi bulmamıştım. Yoksa sorun çıkmazdı.

Beşiktaş’ta kaç yılın geçti?
A takımda 13 olmak üzere toplam 20 yıl.

Şimdiki şartlarla kıyaslar mısın?
Varlığı da yokluğu da gördüm. Şeref Stadı’nda çalıştım. Fulya’nın açılışını yaşadım. Seçmeleri de şimdiki plazanın oradaki ufak sahada kazandım. Nevzat Demir Tesisleri uzay üstü gibi duruyor, eskilerin yanında.

Hiç Türk hoca ile çalışmadın galiba.
Beşiktaş’ta Miliç, Stankoviç, Militunoviç, Milne ve Daum. İstanbulspor’da ise Noumann, Susiç ve Metin Türel.

En çok hangi hocandan etkilendin?
Stankoviç 1 numaraydı. Bana güvendi, çıkmamda en büyük pay sahibi oydu. Ancak kimseyle de kötü diyalog içine girmedim. Bu hocalarla 5 kez şampiyon olduk, ancak bir o kadar da aptalca kaçırdıklarımız oldu.

Jübilen neden Bursaspor ile?
Fikstür nedeniyle büyük takımlar olmadı. Mesela Trabzonspor ve İstanbulspor ile üstüste lig maçı vardı. Bursa geldi aklımıza, sağolsun kabul ettiler.

Ertuğrul da başvurmuştu, ama ilk tercih sen oldun.
Sağolsunlar, anlayış gösterdiler. Ancak gerçekten tarih problemi vardı.

Özel bir sorumuz var. Sık sık eski futbolcuların dramatik hayat öyküleri karşımıza çıkıyor. Bu yönde ne gibi yatırımların var?
Benim tüm yatırımım futbola. Allah’a Şükür, bir sorunumuz yok. Futbol ayrı bir sektör. Çalışabileceğim işim var.

Kaç kez milli oldun?
75 civarında. Bunun 43’ü A Milli.

Futbolcu olmayı hedefleyen gençlere ne gibi önerilerin olacak?
Eskiden biz futbol oynarken ‘ne iş yapıyorsun’ diye sorarlardı. ‘Futbolcuyum’ diyorduk. Ancak sanki başka bir mesleğimiz var da futbolu hobi olarak yapıyormuşuz gibi düşünüyorlardı. Artık gençlerin futbola bir meslek olarak bakması ve hedef koyup ulaşmak için çalışması şart. Hedef nedir? Büyük takımlar ve milli forma... Hatta bununla da yetinmeyip Avrupa’ya açılmak. Barcelona, Blackburn Rovers, Real Sociedad’da adamlarımız var artık.

Futbolcu olarak kimleri beğenirdin?
Ben başladığımda Platini ve Maradona vardı.

Ya birlikte oynadıkların?
Hepsi iyiydi. Şimdikileri de zevkle izliyorum.

Teşekkürler...

Kaynak: Fanatik