Ama, Ay-Yıldızlı ekibimiz, mevcut kadrosunun içinden en iyi 11'ini çıkardı. Çabuk ve agresif oyunculardan kurulu bir orta saha ve forvet vardı sahada. Rakibi her an zor duruma sokacak önemli silahlarımız oyundaydı. Nitekim, goller de Kazak kalecilerin ummadığı anlarda 2 tane fişek gibi şuttan geldi.

Kazakistan takımının bütün amacı, kontrataktan bir gol bulup üstüne yatmaktı. Gol olmasa da en azından berabere bitirmekti. Rakip takım sadece bir özelliği ile dikkatimizi çekiyordu: Dörtlü defansı çakılı oynuyor, orta sahayı kalabalık tutup, ileride tek forvetle gol arıyordu. Özelliklerine gelince, sadece çok koşan bir ekip. Bireysel yetenekleri yüksek hiçbir yıldızı yok. Olsa da farketmezdi, çünkü defansımız çok iyiydi. Hiç hata yapmadılar, rakibe bırakın fırsat vermeyi, ceza sahasını göstermediler.

Kazakistan'ın bu oyunu karşısında herkes Hakan Şükür olsaydı diye söylenmeye başladı. Böylece, Rakibin katı defansını Hakan Şükür'e yapılan yüksek ortalarla aşarız düşüncesi oluştu. Ama futbolcular uyanık davrandı. Baktılar ki Hakan yok, işi yerden bitirmeleri gerektiğini anladılar.

Milli Takımımız'da hızlı, çabuk, şut atan, rakibi yıpratan her tür özelliklere sahip oyuncular var. Bu Türk Milli Takımı'nı grupta kolay kolay yenecek takım olacağını sanmıyorum. Şimdi herkes ‘Hakan Şükür'süz de kazanılıyor’ diyecek. Ama ben buna katılmıyorum. Çünkü, Hakan Şükür dün gece sahada olsaydı daha farklı olurdu. Kazakistan'a Hakan'la birlikte daha fazla gol atardık. Yine de hocanın görüşüne saygı duymak lazım. Şu an Hakan'ı düşünmüyor ama ileride ona yine yer vermesini bekliyorum.

Şimdi Danimarka maçı var. Dün iyi görüntü veren Milliler, eğer orada da bu tempoda ve kazanma azmiyle oynarsa, yine kazanırız.